Mężczyzna wykonuje przysiad z masą własnego ciała między dwiema matami w jasnym salonie
Szybkie treningi 15 min czytania

EMOM czy AMRAP w domu: wybierz właściwy format

Porównaj EMOM i AMRAP pod kątem tempa, odpoczynku, techniki i postępów. Wybierz format i ułóż kontrolowany trening z masą własnego ciała.

EMOM i AMRAP korzystają z tego samego narzędzia, czyli minutnika odliczającego czas, lecz stawiają przed ćwiczącym dwa różne zadania.

EMOM to skrót od every minute on the minute. Na początku każdej minuty rozpoczynasz zaplanowaną porcję pracy, a pozostały czas przeznaczasz na odpoczynek. AMRAP najczęściej oznacza as many rounds as possible: przez ustalony czas powtarzasz obwód i sam decydujesz, kiedy zrobić przerwę. EMOM wyraźnie wpisuje odpoczynek w plan. W AMRAP zarządzanie tempem pozostaje głównie po twojej stronie. Tę różnicę analizowano w badaniu strategii tempa w obu formatach.

EMOM jest zwykle lepszym punktem wyjścia, gdy potrzebujesz przewidywalnej struktury i wyraźnego limitu każdego odcinka pracy. AMRAP lepiej sprawdza się wtedy, gdy znasz już ćwiczenia i chcesz trenować rozkładanie wysiłku albo zapisywać ilość dobrej jakości pracy wykonanej w stałym czasie. Żaden format nie jest z definicji trudniejszy, bezpieczniejszy ani skuteczniejszy w spalaniu tłuszczu. Dobór ćwiczeń, liczba powtórzeń, długość sesji, wysiłek i utrzymanie techniki mają większe znaczenie niż skrót.

Ten przewodnik skupia się na tym, jak zegar EMOM lub AMRAP zmienia decyzje podczas domowego treningu z masą własnego ciała. Nie jest to kolejny protokół obiecujący spalanie kalorii ani porównanie Tabaty ze wszystkimi rodzajami interwałów.

EMOM i AMRAP inaczej sterują tempem

Źródła: Frontiers in Physiology; Sports.

Najprościej porównać oba formaty, sprawdzając, czym steruje zegar.

PytanieEMOMAMRAP
Kiedy zaczyna się praca?Na początku każdej minutyGdy rozpoczynasz kolejną rundę lub ćwiczenie
Gdzie mieści się odpoczynek?W niewykorzystanej części minutyTam, gdzie sam go zaplanujesz lub potrzebujesz
Co jest stałe?Układ minut i przepisana liczba powtórzeńCałkowity czas oraz zestaw ćwiczeń
Co zapisujesz?Ukończone minuty, powtórzenia i pozostały odpoczynekPełne rundy oraz dodatkowe powtórzenia
Jaka jest główna umiejętność?Dobór dawki pracy, którą można powtarzaćDobór tempa, które można utrzymać
Jaki błąd pojawia się często?Tyle powtórzeń, że odpoczynek znikaZbyt szybki początek i późniejszy rozpad techniki

Różnica nie jest kosmetyczna. Publikacja z 2021 roku dotycząca tempa w AMRAP, EMOM i treningach na czas opisuje, jak znajomość punktu końcowego oraz użycie ruchów cyklicznych lub acyklicznych mogą zmieniać rozkład wysiłku. Autorzy nie wskazali jednego zwycięskiego tempa dla wszystkich. Pokazali, dlaczego format zmienia informacje dostępne osobie ćwiczącej w trakcie sesji.

W dziesięciominutowym EMOM kolejny start nadchodzi bez względu na to, czy poprzednia minuta była łatwa, czy bardzo ciężka. Powtarzający się sygnał startu zmusza do wyboru dawki, którą da się odtworzyć. W dziesięciominutowym AMRAP widzisz jeden, bardziej odległy koniec. Możesz przyspieszyć, zwolnić, podzielić serię lub na chwilę stanąć, ale wszystkie te decyzje musisz ocenić samodzielnie.

Wybierz EMOM, gdy chcesz, aby trening wyznaczał momenty rozpoczęcia pracy. Wybierz AMRAP, gdy chcesz sprawdzić własne rozłożenie tempa. Analiza modeli tempa pomaga zrozumieć, dlaczego znany punkt końcowy zmienia sposób podejmowania decyzji podczas wysiłku.

Co badania mówią osobie ćwiczącej w domu, a czego nie mówią

Źródła: Frontiers in Physiology; Journal of Human Kinetics.

Istnieją bezpośrednie porównania EMOM i AMRAP, ale zakres badań jest znacznie węższy niż internetowe obietnice związane z tymi formatami.

W badaniu opublikowanym w 2024 roku w Frontiers in Physiology porównano sesje AMRAP, EMOM i na czas u 12 sportowców: dziesięciu mężczyzn i dwóch kobiet z co najmniej rocznym doświadczeniem w treningu typu cross. Uczestnicy wykonywali przysiady, podciąganie i wyciskanie nad głowę. W tym teście średnia prędkość propulsywna była niższa podczas AMRAP niż EMOM. EMOM powodował również najmniejszy spadek prędkości w obrębie serii. Reakcje tętna różniły się między formatami.

Wynik wspiera ostrożny wniosek: zaplanowane przerwy mogą pomagać zachować prędkość ruchu, jeśli pozostała praca jest porównywalna. Nie dowodzi, że każdy domowy EMOM chroni technikę, że prędkość zawsze oznacza lepsze wykonanie ani że początkujący powinni kopiować sesję z badania. Próba była mała i obejmowała osoby wytrenowane. Protokół zawierał techniczne ruchy z obciążeniem, odmienne od przysiadu do krzesła czy pompek przy blacie. Ograniczenia wynikają z samego projektu badania.

W innym badaniu pilotażowym z 2021 roku obserwowano 11 rekreacyjnych zawodników CrossFit podczas pięciu treningów konkursowych. Średnie tempo rund lub tempo najwolniejszej rundy przewidywało wynik w kilku konkurencjach. Raport z badania przedstawia rezultaty dla poszczególnych zadań. Równe tempo miało znaczenie, gdy trening składał się z powtarzanych rund. Wyniki doświadczonych osób w zawodach nie są jednak zaleceniem dotyczącym bezpieczeństwa dla ogólnej populacji.

Wykorzystaj te badania do zrozumienia zegara, nie do kopiowania dawki sportowca. W domu najpierw wybierz ruchy, które potrafisz kontrolować także wtedy, gdy oddech staje się szybszy.

Wybierz EMOM, gdy jakość potrzebuje wyraźnej granicy

Źródła: stanowisko ACSM dotyczące progresji; Frontiers in Physiology.

EMOM działa dobrze, gdy cel powtórzeń pozostaje wyraźnie poniżej twojego maksimum i zostawia użyteczne okno odpoczynku. W jednej minucie możesz wykonać 8 przysiadów do krzesła w 22 sekundy, a pozostałe 38 sekund przeznaczyć na uspokojenie oddechu i przygotowanie kolejnej serii. Ta sama umowa zaczyna się od nowa wraz z kolejną minutą.

Taka struktura przydaje się w czterech sytuacjach.

Po pierwsze, użyj EMOM, gdy uczysz się powtarzać ruch przy lekkim zmęczeniu. Stały moment rozpoczęcia pozostawia czas na ustawienie stóp, przygotowanie kolejnego wariantu i zauważenie, czy zakres ruchu się zmienia.

Po drugie, format pomaga osobom, które mają skłonność do pośpiechu. Wynik AMRAP może kusić, aby urywać sekundy na każdym przejściu. W EMOM wcześniejsze rozpoczęcie następnej minuty nie daje żadnej korzyści. Zakończ zadaną pracę i zatrzymaj się.

Po trzecie, EMOM pozwala dobrać różne dawki dla różnych ćwiczeń. Dziesięć przysiadów i dziesięć pompek nie ma takiej samej trudności dla większości osób. Minuty naprzemienne umożliwiają nadanie każdemu ruchowi własnego celu zamiast wciskania wszystkich powtórzeń w jedną rundę.

Po czwarte, format ułatwia porównywalną praktykę. Jeśli w pierwszych trzech minutach zostaje 25-35 sekund odpoczynku, a w siódmej już tylko pięć, dawka nie była możliwa do utrzymania. To użyteczna informacja. W następnej sesji możesz obniżyć liczbę powtórzeń, zamiast uznawać samo przetrwanie zegara za postęp.

Stanowisko American College of Sports Medicine dotyczące progresji treningu oporowego podkreśla, że program powinien odpowiadać celowi, doświadczeniu i możliwościom fizycznym ćwiczącej osoby. Dokument ACSM traktuje odpoczynek i progresję jako zmienne programowe, nie stracony czas. EMOM ułatwia ich obserwację, o ile nie próbujesz wypełnić pracą każdej sekundy.

Wybierz AMRAP, gdy chcesz ćwiczyć rozkładanie wysiłku

Źródła: analiza tempa w Sports; Journal of Human Kinetics.

AMRAP jest przydatny, gdy ruchy są znane, a wynik traktujesz jako zapis, nie polecenie rezygnacji z rozsądku.

Jedna runda może zawierać 6 wykroków w tył na stronę, 5 pompek z dłońmi na podwyższeniu i 8 powtórzeń dead bug na stronę. Ustaw dziesięć minut i wykonaj tyle czystych rund, ile zdołasz. Odpocznij, zanim następna seria stanie się niedbała. Na końcu zapisz pełne rundy oraz dodatkowe powtórzenia.

Ten format uczy czegoś innego niż EMOM. Musisz wybrać tempo pierwszej rundy, zanim wiesz, jak będą odczuwane ostatnie rundy. Wraz ze wzrostem zmęczenia decydujesz, czy przerwać serię przed upadkiem mięśniowym, zrobić krótką pauzę w przejściu czy zwolnić ruch.

Analiza z 2021 roku wskazuje, że znajomość punktu końcowego wpływa na strategię. Badanie pilotażowe CrossFit Open powiązało bardziej równomierne tempo rund z lepszym wynikiem w kilku zadaniach. Dla domowego treningu bez rywalizacji praktyczny wniosek powinien być zachowawczy: pierwsza runda ma wyglądać jak coś, co można powtórzyć, a nie jak najlepszy fragment filmu z całej sesji.

AMRAP jest złym wyborem dla nowego ćwiczenia, ruchu ryzykownego w pośpiechu albo dnia, w którym zamierzasz pobić wynik bez względu na technikę. Słabo nadaje się też do porównywania treningów o innych ćwiczeniach, zakresach ruchu lub standardach powtórzeń. Wyższy wynik ma znaczenie tylko wtedy, gdy zadanie pozostaje porównywalne.

Zbuduj EMOM, w którym nadal jest odpoczynek

Źródła: stanowisko ACSM dotyczące progresji; amerykańskie wytyczne aktywności fizycznej.

Najprostszy błąd w projektowaniu EMOM to trening, który nie mieści się we własnych minutach. Jeśli zadana praca zajmuje 55 sekund na świeżo, późniejsze rundy zamienią się w nieprzerwany wysiłek przerywany sygnałem zegara.

Najpierw zmierz czas jednej swobodnej serii każdego ćwiczenia. Następnie wybierz liczbę powtórzeń, której wykonanie w kontrolowanym tempie zajmuje około 20-35 sekund. Ten zakres to praktyczna wskazówka dla opisywanej sesji, a nie próg fizjologiczny ustalony w cytowanych badaniach. Pozostawia miejsce na przejście i pozwala zauważyć znikający odpoczynek, zanim rozpadnie się technika.

Wypróbuj ten 12-minutowy EMOM z masą własnego ciała:

MinutyPraca
1, 4, 7, 108-12 kontrolowanych przysiadów do krzesła lub bez podparcia
2, 5, 8, 115-10 pompek przy ścianie, blacie albo na podłodze
3, 6, 9, 126-10 powtórzeń dead bug na każdą stronę

Na pierwszą sesję wybierz wariant, który pozwoli zakończyć każdą minutę z co najmniej 15-20 sekundami na ponowne przygotowanie. Ten dolny limit odpoczynku jest ostrożną wskazówką redakcyjną, nie progiem wykazanym w badaniach. Jeśli nie mieścisz się w czasie, nie przenoś zaległych powtórzeń do kolejnej minuty. Zatrzymaj się, obniż następny cel i kontynuuj. Celem jest praca możliwa do powtórzenia, nie zbieranie długu.

Zmieniaj jedną rzecz dopiero po ukończeniu 12 minut ze stabilną techniką i podobnym oknem odpoczynku. Dodaj jedno powtórzenie do jednego ćwiczenia, wybierz trochę trudniejszy wariant albo dołóż jeden trzyminutowy cykl. Nie zmieniaj wszystkiego równocześnie. Przewodnik po progresywnym przeciążeniu w domu pokazuje, jak osobno rozwijać dźwignię, zakres, tempo i obciążenie.

Zbuduj AMRAP, który nagradza czyste rundy

Źródła: analiza tempa w Sports; badanie powtórzeń w zapasie.

AMRAP potrzebuje standardu wykonania, zanim potrzebuje wyniku. Określ wariant, zakres ruchu i liczbę powtórzeń każdego ćwiczenia. Ustal, kiedy powtórzenia nie zaliczasz. Dopiero wtedy wybierz na tyle krótki czas, aby móc ocenić rezultat bez zamieniania sesji w próbę wytrzymałościową.

Wypróbuj ten 12-minutowy AMRAP bez podskoków:

  1. 8 przysiadów z masą własnego ciała do komfortowej głębokości.
  2. 6 pompek z dłońmi opartymi na stabilnym podwyższeniu.
  3. 8 naprzemiennych wykroków w tył albo przysiadów wykrocznych z podparciem, jeśli równowaga jest niepewna.
  4. 6 powtórzeń bird dog na stronę z krótkim zatrzymaniem.

Zacznij w tempie, które wydaje się niemal zbyt spokojne. Po pierwszej rundzie oceń, czy możesz powtórzyć tę samą jakość ruchu przez pozostały czas. Rób krótkie przerwy przed powtórzeniem, które zmusiłoby cię do skrócenia zakresu, niekontrolowanego wstrzymania oddechu lub pośpiechu w przejściu.

Badania nad powtórzeniami w zapasie często wykorzystują zewnętrzne obciążenie i osoby wytrenowane, dlatego nie wyznaczają dokładnej granicy dla każdego ćwiczenia z masą własnego ciała. W badaniu z 2024 roku obejmującym 46 osób trenujących oporowo indywidualna zależność między prędkością ruchu a deklarowaną liczbą powtórzeń w zapasie pasowała do danych lepiej niż ogólna zależność grupowa podczas przysiadów ze sztangą. Opis badania przedstawia populację i protokół. To przypomnienie, że ocena zmęczenia jest indywidualna. W tym domowym AMRAP kończ serię, gdy sądzisz, że zostało ci jeszcze od jednego do trzech czystych powtórzeń.

Zapisz wynik jako “4 rundy + 8 przysiadów” i dodaj krótką uwagę o technice. Sam wynik może nagradzać pogorszenie wykonania. Notatka “4 + 8, wysokość podparcia w pompkach bez zmian” jest bardziej użyteczna niż “5 rund”, jeśli piąta powstała dzięki połowicznym powtórzeniom.

Skaluj ruchy, nie zmieniając zadania zegara

Źródła: stanowisko ACSM dotyczące progresji; Frontiers in Physiology.

Ułatwienie ćwiczenia nie zmienia EMOM w AMRAP ani AMRAP w EMOM. Rola zegara pozostaje taka sama, jeśli dostosujesz ruch, ale zachowasz jasną strukturę rund i kryteria wykonania.

Jeśli pompki zajmują w EMOM całą minutę, oprzyj dłonie na stabilnym blacie lub ścianie, zanim usuniesz cały odpoczynek. Jeśli zakres przysiadów skraca się pod koniec AMRAP, użyj krzesła jako znacznika głębokości albo zmniejsz liczbę powtórzeń w rundzie. Wykrok wymagający równowagi możesz zastąpić przysiadem wykrocznym z podparciem. Mierzone zadanie pozostaje wtedy czytelne: w EMOM szukasz dawki możliwej do powtórzenia, a w AMRAP tempa możliwego do utrzymania.

Zapisuj użyty wariant równie dokładnie jak wynik. Sama informacja “pompki” nie wystarcza, jeżeli w pierwszym tygodniu dłonie opierały się o blat kuchenny, a w następnym o niższą kanapę. Wysokość podparcia, docelowa głębokość przysiadu i zastosowanie pomocy zmieniają trudność. Bez tych danych różnica w wyniku może pochodzić ze zmiany wariantu, nie ze wzrostu sprawności.

Skalowanie działa też w drugą stronę. Gdy odpoczynek w EMOM pozostaje stabilny albo rundy AMRAP są równe i czyste, możesz wybrać nieco trudniejszy zakres lub niższą powierzchnię podparcia. Zmień jedną rzecz. Dzięki temu kolejna sesja dostarczy czytelnej informacji zamiast kolejnej zagadki.

Poprawiaj plan na podstawie informacji z sesji

Źródła: U.S. Department of Health and Human Services; Medicine and Science in Sports and Exercise.

Trening na czas może nie udać się w sposób, który nadal jest przydatny. Słaby wynik nie zawsze oznacza słabą kondycję. Często pokazuje, że konstrukcja sesji nie pasuje jeszcze do aktualnych możliwości.

Jeśli odpoczynek w EMOM znika z minuty na minutę, sprawdź najpierw liczbę powtórzeń. Dawka może być zbyt duża, nawet gdy każde ćwiczenie osobno wygląda dobrze. Zmniejsz liczbę powtórzeń jednego ruchu albo wybierz łatwiejszy wariant. W kolejnym podejściu zobaczysz, czy okno odpoczynku wraca bez przebudowy całego treningu.

Jeśli pierwsza runda AMRAP jest zdecydowanie najszybsza, a kolejne gwałtownie zwalniają, początek był prawdopodobnie zbyt mocny dla tego zadania. Nie naprawiaj sytuacji sprintem na końcu. Następną próbę rozpocznij spokojniej i sprawdź, czy tempo rund staje się bardziej równe.

Jeśli wynik rośnie, lecz uwaga o technice jest gorsza, sama liczba nie potwierdza użytecznego postępu. Krótszy zakres ruchu, unoszenie bioder w podporze czy zmienna wysokość pompek sprawiają, że porównujesz inne zadania. Najpierw przywróć stałe standardy, a dopiero potem próbuj poprawiać rekord.

Gdy zmieniasz wariant ćwiczenia w trakcie sesji, zapisz zmianę i moment, w którym nastąpiła. Trening nadal może być udany, ale wyniku nie należy bezpośrednio porównywać z sesją wykonaną jednym wariantem od początku do końca. Następnym razem użyj łatwiejszej wersji przez cały czas albo zaplanuj zmianę z góry w określonej minucie.

Jeżeli sygnał zegara lub wynik regularnie powoduje pośpiech, mała korekta powtórzeń może nie wystarczyć. Wróć do zwykłych serii i zaczynaj wtedy, gdy oddech oraz pozycja wyjściowa są gotowe. Do EMOM albo AMRAP możesz wrócić później. Zegar ma ułatwiać decyzje, a nie podejmować je za ciebie.

Porównuj dane, które rzeczywiście można porównać

Źródła: stanowisko ACSM dotyczące progresji; badanie powtórzeń w zapasie.

EMOM i AMRAP dostarczają liczb, ale liczby mierzą inne rzeczy.

W EMOM zapisuj planowane i wykonane powtórzenia, ukończone minuty oraz przybliżony odpoczynek w końcowej części sesji. Postęp może oznaczać wykonanie tego samego planu z równiejszym odpoczynkiem, użycie trudniejszego wariantu albo niewielkie zwiększenie pracy bez utraty minimalnej przerwy.

W AMRAP zapisuj rundy i dodatkowe powtórzenia, dokładny standard ćwiczeń oraz prostą uwagę o wysiłku lub technice. Postęp może oznaczać trochę więcej pracy w tym samym czasie. Może też oznaczać ten sam wynik z trudniejszym wariantem lub lepszą kontrolą. Nie porównuj dziesięciominutowego obwodu przysiadów i pompek z dwunastominutowym obwodem wykroków i burpees, a potem nie nazywaj większej liczby poprawą.

ACSM opisuje progresję jako systematyczną zmianę wymagań treningowych. Ta zasada jest ważniejsza niż wybrany format. Gdy jednocześnie zmieniasz powtórzenia, dźwignię, zakres, kolejność ćwiczeń i długość sesji, tracisz punkt odniesienia.

Jeśli chcesz mierzyć trend, zachowaj jeden format przez dwa do czterech tygodni. Przewodnik o śledzeniu postępów treningowych w domu przedstawia szerszy zestaw metod, które nie opierają się na masie ciała. Minimalny zapis dla EMOM lub AMRAP obejmuje datę, format, długość, standard ruchów, rezultat i jedno zdanie o technice.

Rozpoznaj moment, w którym żaden format nie pasuje

Źródła: amerykańskie wytyczne aktywności fizycznej; badanie przesiewowe ACSM; stanowisko ACSM dotyczące progresji.

Zegar zwiększa presję. Czasem pomaga się skupić, a czasem zachęca do ignorowania informacji płynących z ciała.

Wybierz zwykłe serie z dłuższym odpoczynkiem, gdy uczysz się złożonego ćwiczenia, wracasz po długiej przerwie albo pracujesz nad wariantem bliskim obecnej granicy siły. Zrezygnuj z punktowanego AMRAP, jeśli porównywanie wyniku skłania do zamiany zakresu i kontroli na kolejne powtórzenia. Zastąp EMOM ćwiczeniem bez zegara, jeżeli sygnał każe ci zaczynać, zanim jesteś gotowy.

Przerwij sesję, jeśli wystąpią objawy ostrzegawcze, takie jak ból w klatce piersiowej, uczucie omdlewania, nietypowa duszność albo utrata koordynacji. Model wstępnego badania przesiewowego ACSM bierze pod uwagę obecną aktywność, oznaki lub objawy, rozpoznaną chorobę sercowo-naczyniową, metaboliczną lub nerek oraz planowaną intensywność, aby określić, kiedy może być potrzebna ocena lekarska. Aktualizacja stanowiska opisuje ten model. Osoby, których stan zdrowia zmienia bezpieczeństwo ćwiczeń, powinny uzyskać indywidualne wskazówki przed intensywnymi obwodami na czas. Ten tekst ma charakter edukacyjny i nie jest oceną medyczną.

Amerykańskie wytyczne aktywności fizycznej opisują korzyści zarówno ruchu aerobowego, jak i wzmacniania mięśni, ale nie wymagają EMOM ani AMRAP. To tylko sposoby organizacji pracy. Spacer, zwykłe serie oporowe i spokojna mobilność bez zegara również są pełnoprawnym treningiem. Format zasługuje na miejsce w planie, gdy pomaga wykonywać odpowiednią pracę bardziej regularnie.

Przetestuj dwie sesje przed wyborem

Źródła: Frontiers in Physiology; analiza tempa w Sports.

Nie musisz na stałe opowiadać się po jednej stronie. Przetestuj oba zegary z tymi samymi czterema ruchami w oddzielne dni, po odpowiedniej regeneracji.

W sesji A zbuduj 12-minutowy EMOM z jednym lub dwoma ćwiczeniami na minutę i zachowawczymi celami powtórzeń. Zapisz ukończenie, najkrótsze okno odpoczynku i moment, w którym technika zaczęła się zmieniać.

W sesji B ułóż z tych samych ruchów 12-minutowy AMRAP. Zachowaj identyczne standardy powtórzeń. Zapisz rundy i dodatkowe powtórzenia, miejsca przerw oraz to, czy ostatnia runda nadal przypominała pierwszą.

Nie traktuj obu wyników jako wymiennych. Porównaj doświadczenie:

  • Czy EMOM zostawił dość czasu na zachowanie ustawienia i zakresu ruchu?
  • Czy w AMRAP znalazłeś tempo możliwe do utrzymania, czy wynik pociągnął cię za szybko?
  • Który format wyraźniej pokazał kolejny krok progresji?
  • Którą sesję powtórzysz bez długich negocjacji ze sobą?

Wybierz EMOM, jeśli chcesz, by zegar narzucał momenty rozpoczęcia i chronił zaplanowane przerwy. Wybierz AMRAP, jeśli chcesz ćwiczyć rozkładanie wysiłku i stworzyć punkt odniesienia dla powtarzalnej pracy. Jeśli oba formaty pogorszyły technikę, zrezygnuj z wyniku i wróć do zwykłych serii.

Zegar jedynie porządkuje pracę. Wybierz format, który pomaga podejmować lepsze decyzje, utrzymuje stałe standardy ćwiczeń i jasno pokazuje, co warto obserwować następnym razem.

Powiązane artykuły

Źródła

  1. Barba-Ruíz, M., et al. (2024). Muscular performance analysis in “cross” modalities: comparison between “AMRAP,” “EMOM” and “RFT” configurations. Frontiers in Physiology. PMID: 38505710
  2. de-Oliveira, L. A., et al. (2021). Analysis of Pacing Strategies in AMRAP, EMOM, and FOR TIME Training Models during “Cross” Modalities. Sports. PMID: 34822344
  3. Mangine, G. T., et al. (2021). Workout Pacing Predictors of CrossFit Open Performance: A Pilot Study. Journal of Human Kinetics. PMID: 34025867
  4. American College of Sports Medicine. (2009). Progression models in resistance training for healthy adults. Medicine and Science in Sports and Exercise. PMID: 19204579
  5. Jukic, I., et al. (2024). Modeling the repetitions-in-reserve-velocity relationship. Physiological Reports. PMID: 38418370
  6. U.S. Department of Health and Human Services. (2018). Physical Activity Guidelines for Americans, Second Edition.
  7. Riebe, D., et al. (2015). Updating ACSM’s Recommendations for Exercise Preparticipation Health Screening. Medicine and Science in Sports and Exercise. PMID: 26473759
Dostępne na iOS

Zbuduj nawyk treningu, który pasuje do dzisiaj

Bez siłowni. Tylko Twoje ciało, prowadzone ruchy i 32 odznaki, które pomagają wracać.

Wypróbuj 3 dni za darmo i zobacz, jak prowadzona sesja 1-10 minut pasuje do normalnego dnia.

3 dni za darmo

Pełny okres próbny bez limitów.

Bez karty

Płatność nie jest wymagana.

Wszystko w cenie

30 ćwiczeń + trenerzy AI + osiągnięcia.

Anuluj kiedy chcesz

Bez długoterminowych zobowiązań.

Pobierz w App Store

Dostępne na iPhone i iPad · Wymaga iOS 18 lub nowszego

🔒 Bez zobowiązań · Anuluj kiedy chcesz · Wsparcie po angielsku